Piratenlore
Kortgeweren en de Jolly Roger
De echte wapens en vlaggen achter een piratenshow: wat een kortgeweer was, wie het gebruikte, waar de Jolly Roger vandaan komt en wat de doodskop en gekruiste beenderen betekenden.
Reserveer een plaats op het galleon ↗Kort antwoord
Een cutlass is een korte, brede sabel die tijdens het Zeiltijdperk een veelgebruikt marinewapen was en beroemd werd door piraten. De Jolly Roger was de vlag die een piratenschip voerde voor of tijdens een aanval, meestal een schedel op een zwart veld. De schedel met gekruiste beenderen werd de bekendste versie in de jaren 1710 en 1720. De zwaardgevechten in de show op Cozumel putten uit deze traditie.
De cutlass
Een cutlass is een korte, brede sabel of houwwapen met een recht of licht gebogen lemmet, geslepen aan de snijkant. Het gevest heeft vaak een massieve kom- of mandvormige bescherming. Het woord komt van het 17e-eeuwse Engelse gebruik van coutelas, een Frans woord voor een kapmesachtig, halflang enkelzijdig lemmet. Het was een veelgebruikt marinewapen tijdens het Zeiltijdperk en behoorde dus net zo goed toe aan gewone matrozen als aan piraten. Het exemplaar op de onderstaande foto ligt in een museumvitrine naast opgerold touw.
Waarom matrozen hem waardeerden
De cutlass is vooral bekend als het favoriete wapen van de matroos. Hij was robuust genoeg om zware touwen, dik canvas en dichte begroeiing door te hakken of te snijden. Hij was ook kort genoeg voor gebruik op nauwe plaatsen, zoals bij entergevechten, in de wanten of benedendeks. Een ander voordeel was het eenvoudige gebruik. Hij vereiste minder training dan een rapier of een degen.
Piraten en de cutlass
Cutlasses zijn beroemd omdat piraten ze gebruikten, hoewel er geen reden is om aan te nemen dat Caribische boekaniers ze hebben uitgevonden. Hun gebruik door piraten is goed gedocumenteerd in hedendaagse bronnen, en de schrijver Alexandre Exquemelin meldt dat een boekanier er in de 17e eeuw een gebruikte. Piraten gebruikten deze wapens net zozeer voor intimidatie als voor gevechten; vaak was het voldoende om het gevest vast te pakken om een bemanning te laten capituleren, of om gevangenen met de platte kant van het lemmet te slaan om hun medewerking af te dwingen.
Eén woord, twee lemmeten
In het Engelssprekende Caribisch gebied wordt het woord cutlass ook gebruikt voor een kapmes. Het wapen was net zo vaak een landbouwwerktuig als een wapen, en het werd veel gebruikt in regenwoud- en suikerrietgebieden, zoals het Caribisch gebied en Midden-Amerika. Dat is een nuttig detail als u door het Engelssprekende Caribisch gebied reist: de spreker bedoelt mogelijk het alledaagse lemmet en niet het piratenzwaard.
De Jolly Roger
De Jolly Roger was de vlag die een piratenschip voerde voor of tijdens een aanval, in het begin van de 18e eeuw, het laatste deel van de Gouden Eeuw van de Piraterij. De overgrote meerderheid van zulke vlaggen droeg een menselijke schedel, een doodshoofd, op een zwart veld, vaak met andere elementen. De schedel en gekruiste beenderen op zwart werd in de jaren 1710 door een aantal piratenkapiteins gebruikt. Het werd in de jaren 1720 de meest gebruikte piratenvlag, hoewel andere ontwerpen ook in gebruik waren.
Waar de naam vandaan komt
De term Jolly Roger gaat minstens terug tot Charles Johnsons A General History of the Pyrates, gepubliceerd in Groot-Brittannië in de jaren 1720. Johnson noemt twee piraten die hun vlag Jolly Roger zouden hebben genoemd. Hun vlagontwerpen waren heel verschillend, en geen van beide bestond uit een schedel en gekruiste beenderen. Dat suggereert dat Jolly Roger een algemene term was voor zwarte piratenvlaggen, en niet de naam van een bepaald ontwerp.
Wat het betekent voor de show
Een piratenshow leent deze rekwisieten: de sabel, de zwarte vlag, de branie. De piratenbemanning van Cozumel ensceneert zwaardgevechten als onderdeel van een interactieve show, en de wapens en vlaggen in deze gids zijn de geschiedenis achter dat kostuum. Wat de bemanning op een bepaalde avond bij zich draagt, is aan de bemanning om te beslissen, dus deze gids beschrijft de traditie en niet de rekwisieten.
Bronnen