Πειρατικός μύθος
Σπάθες και η Jolly Roger
Τα πραγματικά όπλα και οι σημαίες πίσω από ένα πειρατικό σόου: τι ήταν η σπάθη, ποιος τη χρησιμοποιούσε, από πού προέρχεται η Jolly Roger και τι σήμαινε η νεκροκεφαλή με τα διασταυρωμένα κόκαλα.
Κάντε κράτηση θέσης στη γαλέρα ↗Γρήγορη απάντηση
Το cutlass είναι ένα κοντό, φαρδύ σπαθί που ήταν κοινό ναυτικό όπλο κατά την Εποχή της Ιστιοπλοΐας και οι πειρατές το χρησιμοποιούσαν περίφημα. Η Jolly Roger ήταν η σημαία που υψωνόταν σε ένα πειρατικό πλοίο πριν ή κατά τη διάρκεια μιας επίθεσης, τις περισσότερες φορές ένα κρανίο σε μαύρο φόντο. Το κρανίο με τα διασταυρωμένα κόκαλα έγινε η πιο γνωστή εκδοχή τη δεκαετία του 1710 και του 1720. Οι ξιφομαχίες της παράστασης στην Κοζουμέλ αντλούν από αυτή την παράδοση.
Το cutlass
Το cutlass είναι ένα κοντό, φαρδύ σπαθί ή σπάθη κοπής με ίσια ή ελαφρώς κυρτή λεπίδα, ακονισμένη στην κόψη. Η λαβή του έχει συχνά ένα συμπαγές κυπελλοειδές ή καλαθοειδές προφυλακτήρα. Η λέξη προέρχεται από τη χρήση του coutelas στον αγγλικό λόγο του 17ου αιώνα, μιας γαλλικής λέξης για μια λεπίδα μεσαίου μήκους με μονή κόψη, σαν ματσέτα. Ήταν ένα κοινό ναυτικό όπλο κατά την Εποχή της Ιστιοπλοΐας, οπότε ανήκε στους απλούς ναυτικούς όσο και στους πειρατές. Αυτό στη φωτογραφία παρακάτω βρίσκεται σε μια προθήκη μουσείου δίπλα σε τυλιγμένο σχοινί.
Γιατί άρεσε στους ναυτικούς
Το cutlass είναι περισσότερο γνωστό ως το προτιμώμενο όπλο του ναυτικού. Ήταν αρκετά ανθεκτικό ώστε να κόβει ή να τεμαχίζει βαριά σχοινιά, χοντρό καραβόπανο και πυκνή βλάστηση. Ήταν επίσης αρκετά κοντό για χρήση σε στενούς χώρους, όπως σε επιχειρήσεις επιβίβασης, στα ξάρτια ή κάτω από το κατάστρωμα. Ένα ακόμη πλεονέκτημα ήταν η απλότητα στη χρήση του. Απαιτούσε λιγότερη εκπαίδευση από ένα ραπιέ ή ένα μικρό ξίφος.
Οι πειρατές και το cutlass
Τα cutlass είναι διάσημα για τη χρήση τους από πειρατές, αν και δεν υπάρχει λόγος να πιστεύουμε ότι οι μπουκανιέροι της Καραϊβικής τα επινόησαν. Η χρήση τους από πειρατές είναι καλά τεκμηριωμένη σε σύγχρονες πηγές, και ο συγγραφέας Alexandre Exquemelin αναφέρει έναν μπουκανιέρο που χρησιμοποίησε ένα τον 17ο αιώνα. Οι πειρατές χρησιμοποιούσαν αυτά τα όπλα για εκφοβισμό όσο και για μάχη, συχνά μη χρειάζοντας παρά μόνο να πιάσουν τη λαβή για να παραδοθεί ένα πλήρωμα, ή χτυπώντας τους αιχμαλώτους με την πλατιά πλευρά της λεπίδας για να τους εξαναγκάσουν σε συμμόρφωση.
Μία λέξη, δύο λεπίδες
Στην αγγλόφωνη Καραϊβική, η λέξη cutlass χρησιμοποιείται και για τη ματσέτα. Το όπλο ήταν εξίσου συχνά γεωργικό εργαλείο όσο και όπλο, και χρησιμοποιούνταν συνήθως σε περιοχές τροπικών δασών και ζαχαροκάλαμου, όπως η Καραϊβική και η Κεντρική Αμερική. Αυτή είναι μια χρήσιμη λεπτομέρεια αν ταξιδεύετε στην αγγλόφωνη Καραϊβική: ο ομιλητής μπορεί να εννοεί την καθημερινή λεπίδα και όχι το πειρατικό σπαθί.
Η Jolly Roger
Το Jolly Roger ήταν η σημαία που κυμάτιζε ένα πειρατικό πλοίο πριν ή κατά τη διάρκεια μιας επίθεσης, στις αρχές του 18ου αιώνα, στο τελευταίο μέρος της Χρυσής Εποχής της Πειρατείας. Η συντριπτική πλειονότητα τέτοιων σημαιών έφερε ένα ανθρώπινο κρανίο, μια Κεφαλή του Θανάτου, σε μαύρο φόντο, συχνά με άλλα στοιχεία. Το κρανίο με τα διασταυρωμένα κόκαλα σε μαύρο φόντο χρησιμοποιήθηκε από αρκετούς πειρατές καπετάνιους τη δεκαετία του 1710. Έγινε η πιο διαδεδομένη πειρατική σημαία τη δεκαετία του 1720, αν και άλλα σχέδια ήταν επίσης σε χρήση.
Από πού προέρχεται το όνομα
Ο όρος Jolly Roger ανάγεται τουλάχιστον στο έργο του Charles Johnson A General History of the Pyrates, που εκδόθηκε στη Βρετανία τη δεκαετία του 1720. Ο Johnson αναφέρει δύο πειρατές που ονόμασαν τη σημαία τους Jolly Roger. Τα σχέδια των σημαιών τους ήταν πολύ διαφορετικά μεταξύ τους, και κανένα δεν αποτελούνταν από κρανίο και διασταυρωμένα κόκαλα. Αυτό υποδηλώνει ότι το Jolly Roger ήταν ένας γενικός όρος για τις μαύρες πειρατικές σημαίες, και όχι το όνομα κάποιου συγκεκριμένου σχεδίου.
Τι σημαίνει για την παράσταση
Μια πειρατική παράσταση δανείζεται αυτά τα σκηνικά αντικείμενα: τη σπάθη, τη μαύρη σημαία, τον αέρα υπεροχής. Το πειρατικό πλήρωμα της Cozumel ανεβάζει ξιφομαχίες ως μέρος μιας διαδραστικής παράστασης, και τα όπλα και οι σημαίες σε αυτόν τον οδηγό είναι η ιστορία πίσω από αυτό το κοστούμι. Το τι κουβαλά το πλήρωμα σε μια δεδομένη βραδιά είναι απόφαση του πληρώματος, επομένως αυτός ο οδηγός περιγράφει την παράδοση και όχι τα σκηνικά αντικείμενα.
Πηγές